Tadeusz Kantor (1915-1990)
Artysta plastyk, reżyser, scenograf, dramatopisarz, jedna z najważniejszych postaci w sztuce polskiej XX w.; profesor krakowskiej ASP; współtwórca teatru Cricot 2 i stowarzyszenia artystycznego II Grupa Krakowska.
Poleć znajomym
Życiorys
Artysta plastyk, reżyser, scenograf, dramatopisarz, jedna z najważniejszych postaci w sztuce polskiej XX w.; profesor krakowskiej ASP (1948-49 i 1967-69).

W czasie studiów na krakowskiej ASP (m.in. u K. Frycza) założył Teatr Marionetek (eksperymentalna inscenizacja Śmierci Tintagilesa M. Maeterlincka, 1939); w okresie okupacji hitlerowskiej wraz z grupą młodych krakowskich artystów (m.in. T. Brzozowskim, J. Turowiczem) stworzył podziemny Teatr Niezależny; w ramach Grupy Młodych Plastyków (założonej w 1945) organizował wystawy, w tym głośną Wystawę Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Sztuki (1948); pozbawiony możliwości wystawiania prac plastycznych, działał głównie jako scenograf (współpracował m.in. ze Starym Teatrem w Krakowie); w 1955 wraz z M. Jaremą i grupą krakowskich plastyków założył teatr Cricot 2, w którym zrealizował nowatorskie przedstawienia oparte na tekstach S.I. Witkiewicza; jako malarz tworzył najpierw w duchu surrealizmu, od 1955 wystawiał obrazy w stylu informel (cykl Informel, 1955-61); w 1957 współtworzył stowarzyszenie artystyczne Grupa Krakowska; w l. 60. w jego obrazach pojawiły się obiekty komponowane z przedmiotów, asamblaże i ambalaże; organizował happeningi, w których wykorzystywał teatralne doświadczenia; malarstwo K. z l. 70. i 80. pozostaje w związku z jego działalnością teatralną (np. w czasie pracy nad Umarłą klasą powstała seria kompozycji pod tym tytułem); w 1975 na zamówienie Muzeum Narodowego w Krakowie artysta namalował obraz Emballage “Hołdu Pruskiego” wedle Jana Matejki; od połowy l. 80. tworzył kompozycje z wyeksponowaną postacią ludzką.