nr ref. 5766

Jadwiga Maziarska (1913 - 2003)

L 'intermédiaire, 1990

Olej, płótno
105.00 x 114.00 cm

sygn. i opis autorski na odwrocie.

OPIS
Jadwiga Maziarska (1913–2003) to jedna z najważniejszych postaci polskiej sztuki nowoczesnej, prekursorka malarstwa materii, autorka kolaży, reliefów, aplikacji, form przestrzennych i rzeźb, artystka, której nowatorstwo wyprzedziło swój czas.
Mieczysław Porębski, główny teoretyk II Grupy Krakowskiej, wspominał: „Maziarska nieoczekiwanie łączy doświadczenia międzywojennej Grupy Krakowskiej z tym, co miało nastąpić znacznie później – niezwykła droga" (Krytycy i sztuka, Kraków 2004, s. 148).
Artystka była związana z przedwojenną awangardą i powojenną II Grupą Krakowską Tadeusza Kantora, brała udział we wszystkich trzech Wystawach Sztuki Nowoczesnej (Kraków 1948/49, Warszawa 1957 i 1959). Prezentowała i sprzedawała własne obrazy w paryskich galeriach, w czym radą i rekomendacją służył jej znany krytyk, autor terminów informel i art autre – Michael Tapié. Z perspektywy czasu dostrzec można chronologiczną i formalną zbieżność niezależnych, rozpoczętych jeszcze w latach 40. XX wieku poszukiwań Maziarskiej z kiełkującym w Europie Zachodniej w tym czasie latach nurtem informelu zapoczątkowanym cyklem Zakładników Jeana Fautriera. Natomiast odwaga w podejmowaniu prób technologicznych nie znajdywała współczesnych sobie analogii.
W dziełach artystki widzimy rzeczywistość głęboko przetworzoną, jednak Maziarska tak naprawdę nigdy nie zrezygnowała z odniesień do realnego świata. Skrupulatnie gromadzone od lat 30. XX wieku wycinki z naukowych czasopism i książek, odbitki mikroskopowych zdjęć struktur różnych materiałów i tkanek, a także przypadkowe widokówki, ilustracje i zdjęcia prasowe – to wszystko stanowiło jej prywatne archiwum inspiracji.
Wrodzona zmienność sprawiała, że jej twórczość ewoluowała kilkukrotnie – zarówno pod względem techniki, stylistyki, jak i ekspresji. W latach 70. artystka ujednoliciła fakturę obrazów i ograniczyła paletę do czerni i bieli, aby w latach 80. i 90. powrócić do kolorystycznej różnorodności i swobody malowania.
W 2001 roku Jadwidze Maziarskiej przyznano Nagrodę im. Jana Cybisa.
WYSTAWY
Naklejka wystawiennicza "The International Triennial Competition of Painting", Osaka 1990.
OPIS
Jadwiga Maziarska (1913–2003) to jedna z najważniejszych postaci polskiej sztuki nowoczesnej, prekursorka malarstwa materii, autorka kolaży, reliefów, aplikacji, form przestrzennych i rzeźb, artystka, której nowatorstwo wyprzedziło swój czas.
Mieczysław Porębski, główny teoretyk II Grupy Krakowskiej, wspominał: „Maziarska nieoczekiwanie łączy doświadczenia międzywojennej Grupy Krakowskiej z tym, co miało nastąpić znacznie później – niezwykła droga" (Krytycy i sztuka, Kraków 2004, s. 148).
Artystka była związana z przedwojenną awangardą i powojenną II Grupą Krakowską Tadeusza Kantora, brała udział we wszystkich trzech Wystawach Sztuki Nowoczesnej (Kraków 1948/49, Warszawa 1957 i 1959). Prezentowała i sprzedawała własne obrazy w paryskich galeriach, w czym radą i rekomendacją służył jej znany krytyk, autor terminów informel i art autre – Michael Tapié. Z perspektywy czasu dostrzec można chronologiczną i formalną zbieżność niezależnych, rozpoczętych jeszcze w latach 40. XX wieku poszukiwań Maziarskiej z kiełkującym w Europie Zachodniej w tym czasie latach nurtem informelu zapoczątkowanym cyklem Zakładników Jeana Fautriera. Natomiast odwaga w podejmowaniu prób technologicznych nie znajdywała współczesnych sobie analogii.
W dziełach artystki widzimy rzeczywistość głęboko przetworzoną, jednak Maziarska tak naprawdę nigdy nie zrezygnowała z odniesień do realnego świata. Skrupulatnie gromadzone od lat 30. XX wieku wycinki z naukowych czasopism i książek, odbitki mikroskopowych zdjęć struktur różnych materiałów i tkanek, a także przypadkowe widokówki, ilustracje i zdjęcia prasowe – to wszystko stanowiło jej prywatne archiwum inspiracji.
Wrodzona zmienność sprawiała, że jej twórczość ewoluowała kilkukrotnie – zarówno pod względem techniki, stylistyki, jak i ekspresji. W latach 70. artystka ujednoliciła fakturę obrazów i ograniczyła paletę do czerni i bieli, aby w latach 80. i 90. powrócić do kolorystycznej różnorodności i swobody malowania.
W 2001 roku Jadwidze Maziarskiej przyznano Nagrodę im. Jana Cybisa.
WYSTAWY
Naklejka wystawiennicza "The International Triennial Competition of Painting", Osaka 1990.
Jadwiga Maziarska (1913 - 2003) - Malarka, scenograf, przedstawicielka abstrakcji organicznej, uznawana za prekursorkę malarstwa materii i strukturalizmu w Polsce; studiowała w ASP w Krakowie (m.in. u S. Filipkiewicza i I. Pieńkowskiego); była związana z I i II > Grupą Krakowską, brała udział we wszystkich jej wystawach; należała też do krakowskiej Grupy Młodych Plastyków (od 1945); realizowała ekspresyjne obrazy...
PRZEJDŹ DO KARTY ARTYSTY